Bremraap, een wortelparasiet

0
13

De bremraap heeft niets van doen met de brem. Een bremraap is een parasitair groeiende plant. De afgebeelde bremraap groeit op de wortels van onder andere groenten en klavers. Er zijn zo’n tien bremraapsoorten bekend.

De bremraap heeft een vergroeidbladige kroon

De bloemen worden graag bezocht door bijen, hoewel niet alle soorten honing voortbrengen. Bremrapen worden door regenwater verspreid. De zaden ontkiemen weliswaar in de grond, maar kunnen alleen verder groeien als er een geschikte plant (waardplant) is, waarop ze zich kunnen ontwikkelen. In Nederland komt maar één bremraapsoort voor, namelijk de grote bremraap (Orobanche rapum genistae).

De bremraap komt in Azië en in grote delen van Europa voor. De bremraap behoort tot de familie van de… bremrapen (Orobanchaceae). Het zijn wortelparasieten, die met hun stengel op een andere plant vastgroeien.

Bekende soorten zijn onder meer:

* de hennepvreter (Orobanche ramosa) – onder andere op aardappel, hennep en tabak
* de rode bremraap (Orobanche lutea) – op luzerne en klaver
* de klimopbremraap (Orobanche hederae) – op klimop
* de blauwe bremraap (Orobanche purpurea) – op duizendblad en andere composieten
* de grote bremraap (Orobanche genistae) – op bremsoorten
* de walstrobremraap (Orobanche vulgaris) – op walstro
* de klavervreter (Orobanche minor) – op vlinderbloemigen, worteltjes, kaardebol en klaver
* de bleke bremraap (Orobanche pallidiflora) – op disteldoorten
* de violette bremraap (Orobanche amethystea) – op kruisdistel
* de bitterkruidbremraap (Orobanche picidris) – op bitterkruid

De stengels van deze planten zijn niet groen en bevatten geen chlorophyl. De planten kunnen dus zelf geen voedsel produceren, maar gebruiken hun gastheer daarvoor.

De bloem van de klavervreter (Orobanche minor)

Op de stengel bevinden zich bleke, crèmekleurige schubben in plaats van bladen.
De bloemen hebben een tweelippige kroon met twee lange en twee korte meeldraden. Het vruchtbeginsel is eenhokkig.

De gewone bremraap of klavervreter (Orobanche minor) is een vreemd uitziende plant door het gebrek aan chlorophyl. Deze soort kan tot een halve meter hoog worden. De spijkervormige stengel is bezet met bloemen, die geelachtig, roodachtig of soms blauwachtig van kleur zijn. Naargelang het seizoen vordert en de stengel zich meer en meer heeft uitgerekt, staan de bloemen ver uiteen. Later in het seizoen heeft alles een grijsachtige tint. De plant bloeit hoofdzakelijk vanaf juni tot en met september in grasland. Vooral in klavervelden kan er door deze woekeraar veel schade worden veroorzaakt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here